Kościół p.w. św. Wawrzyńca zbudowany w 1702 r. przez protestantów. Gruntownie odnowiony w 1950 r. Parafialny od 1980 r., wcześniej - po przejęciu przez katolików w wyniku kontrreformacji (?) - filialny parafii w Skoczowie, a od 1785 r. drugi filialny kościół parafii w Grodźcu.
Pielgrzymkowy.
Jest to świątynia orientowana, zrębowa postawiona na kamiennej podmurówce, oszalowana gontem.
Kościół posiada prostokątną nawę i węższe od nawy, zamknięte trójbocznie prezbiterium, do którego od północy przylega prostokątna zakrystia.
Przy południowej części nawy kwadratowa kruchta, w niej wejście z drewnianym, fazowanym portalem i z drzwiami z okuciami z XVIII w.
Pozostałe portale - w wejściu zachodnim, z drzwiami również z osiemnastowiecznymi okuciami - fazowany, koszowy, oraz w przejściu pom. prezbiterium a zakrystią - fazowany, segmentowy.
Wieża słupowa, kwadratowa z niewielką kopułką obitą gontem i wyciętymi koronkowo okapnikami.
Soboty obite deskami, wyższe po zachodniej stronie, tam osłonięte daszkiem pulpitowym, gontowym.
Nawa przykryta płaskim, podpartym słupami stropem, prezbiterium pozornym kolebkowym sklepieniem.
Tęcza z wykrojami - profilowanymi, niesymetrycznymi.
Chór muzyczny z zaokrąglonym występem w części środkowej, wsparty na dwóch słupach.
Dachy dwuspadowe, gontowe.
Wyposażenie stanowi m.in.: ambona z 1701 r. z rzeźbami czterech ewangelistów, Boga Ojca, ojców Kościoła, Michała Archanioła i aniołów; ołtarz główny z tryptykiem z XVI w. z wizerunkami Matki Boskiej ze św. Piotrem i Wawrzyńcem, boczne skrzydła z wizerunkami św. św. Katarzyny i Barbary, w zwieńczeniach wizerunki proroków Jeremiasza i Izajasza oraz św. Jana Nepomucena i Jana Kantego, św. Szczepana;
stacje Męki Pańskiej z pierwszej poł. XVIII w. (w typie ludowym); obrazy z XVIII-XIX w. (ludowo-barokowe);
ławki (komplet) z XIX w., żyrandole - dwa kryształowe prawdopodobnie z XVIII w. i drewniany z połowy XVIII w.
Kościół jest bardzo malowniczo położony na zboczu wzniesienia, z którego rozciąga się piękna panorama Beskidu Śląskiego i Małego.
Jest otoczony niewielkim cmentarzem, ogrodzony. Na teren kościelny prowadzą dwa wejścia - południowe - ze stromymi schodkami i od północnej strony (sąsiadujące z parkingiem - pełniącym również funkcje boiska sportowego i ołtarzem polowym na przeciwko którego kilka rzędów ławek). Od strony zachodniej - szosa oddzielona od kościoła skarpą ze starymi drzewami i sadem.
W Rudzicy:
♦ kaplica z XIX w. ze studzienką w ładnym, bukowym lesie, miejsce pielgrzymkowe (dotrzeć można tylko pieszo z ul. Strumieńskiej przy której stoi drogowskaz);
♦ głaz narzutowy pomnik przyrody (znajduje się w lesie do którego prowadzi droga prostopadła do przelotowej ul. Międzyrzeckiej - jest drogowskaz);
♦ kościół z 1800 r. - barokowo-klasycystyczny, kapliczka domkowa z XIX w., dwór z XVII w., elewacje w kiepskim stanie, zamieszkany, pozostałości po parku obok (centrum wsi);
♦ krajobrazy - zarówno w kier. południowym - widoki na Beskidy, jak i północnym - widok na Jez. Goczałkowickie (n.p. z drogi w kier. Iłowicy i Bielowicka);
♦ prywatna galeria autorska F. Kohuta - malarstwo olejne, pastele, grafiki, akwarele, obok galerii wystawa strachów polnych wykonanych przez przyjaciół artysty;
Okoliczne tereny Pogórza Śląskiego idealnie nadają się do krajoznawczych wycieczek rowerowych dla osób lubiących pagórkowaty teren. Bielowicko jak i sąsiednie wsie są poprzecinane wąskimi, krętymi i widokowymi drogami (niektóre z nich niestety w złym stanie techn.) i charakteryzują się sporymi różnicami wysokości dzięki którym z punktów położonych wyżej podziwiać można piękne panoramy górskie oraz widoki na północ - ze stawami, jeziorem Goczałkowickim, lasami. Tereny położone w dolinach obfitują w malownicze pejzaże ze stawami hodowlanych,
potokami i zagajnikami.
Szczególnie godna polecenia wydaje się trasa z Chybia przez Rudzicę - po drodze aleja pomnikowych dębów, rezerwat bagienny Rotuz (nieco z boku trasy, oznakowany drogowskazem), stawy hodowlane Polskiej Akademii Nauk, kapliczka ze źródełkiem (patrz wyżej - "Ciekawe miejsca...", oznakowana), piękne lasy bukowe;
♦ zielonym szlakiem Geenways ze stacji PKP Zabrzeg Czarnolesie;
♦ ze stacji PKP Grodziec - czarnym, a nast. czerwonym i zielonym lub czarnym przez Łazy.