Miedźna, kościół drewniany

Dodaj do ulubionych

Miedźna

Kościół par. p.w. św. Klemensa Papieża z XVII w., rozbudowany w w. XVIII. Zbudowany przez ks. proboszcza Andrzeja Rozmusa Zabrzeskiego po rozebraniu starszego. Pierwotny wzmiankowany w 1326 r.

Jest to największy drewniany kościół na ziemi pszczyńskiej.

Orientowany, zrębowy, przykryty siodłowymi dachami. Prezbiterium zamknięte jest ścianą prostą, przykryte pozornym sklepieniem kolebkowym. Do prezbiterium od płn. strony przylega zakrystia przykryta dachem przedłużonym znad prezbiterium. Nawa jest wyższa i szersza od prezbiterium, prostokątna, jej ściany wzmocnione są lisicami. Przykryta płaskim stropem ze skośnymi wzmocnieniami. Ściany prezbiterium chronione przez wydatne przydaszki, wokół wieży i nawy soboty podparte słupami, częściowo zabudowane. Kościół posiada cztery kruchty-bramki połączone z sobotami - trzy w wieży, jedna przy nawie - od południowej strony. Dwie południowe posiadają ciekawe zwieńczenia dachów w postaci baniastych hełmów. Wieża na sygnaturkę sześcioboczna umiejscowiona na dachu nawy posiada latarnię.

Wieża dzwonna jest kwadratowa, kryta gontem z baniastym hełmem i izbicą z koronkowo wyciętymi u dołu deskami, którymi jest oszalowana.

Wewnątrz chór muzyczny wsparty czterema kolumnami. W ołtarzu głównym z XVIII w. rzeźby: aniołów i św. Trójcy, obraz św. Papieża Klemensa z XVIII w. i obraz Madonny z XIX. Kościół posiada trzy ołtarze boczne, jeden z nich umiejscowiony przy lewej ścianie, pozostałe przy prezbiterium, wszystkie z XVIII w. Lewy przy prezbiterium z rzeźbami m.in. śś. Józefa i Anny, obrazem z XVIII w. Matki Boskiej z Dzieciątkiem i obrazem (w zwieńczeniu) z XIX w. ze św. Franiszka, prawy natomiast posiada rzeźby śś Piotra i Pawła, Jadwigi i Józefa oraz obraz (w zwieńczeniu) św. Antoniego z Dzieciątkiem; trzeci ołtarz boczny z obrazami - barokowym ze św. Izydorem (w zwieńczeniu), rzeźbami świętych i obrazem z XIX w. Ambona z wizerunkami św. ewangelistów, Chrystusa Siewcy i Chrystusa Błogosławiącego pochodzi z XVIII w.. W prezbiterium witraż z XV w. ze sceną Ukrzyżowania. Ponadto stacje Drogi Krzyżowej z XVIII/XIX w., obrazy z XIX w. (m.in. Król Dawid, św. Jadwiga, Śmierć św. Józefa), przenośne, dwustronnie malowane obrazy w rokokowych ramach z obrazami z XIX w. (feretrony), rzeźby barokowe.

Otoczenie

Od południowej strony kościóła znajduje się cmentarz, za którym asfaltowa droga i boisko sportowe. Od północnej, również niewielki teren zajmuje cmentarz, za którym parking. od północnej strony szosa, główna droga Miedźnej prowadząca do drogi nr 933. Na teren kościelny prowadzą dwie zadaszone bramki - od północnej i południowej strony, przed tą drugą krzyż kamienny z 1806 r. Ogrodzenie - przy którym kilka murowanych kapliczek - wykonane jest z kamiennych filarów i drewnianych sztachet.

O miejscowości:

Wieś gminna w powiecie pszczyńskim zał. w XIII w. na prawie niemieckim, zamieszkana ob. przez ok. 1500 osób. Przez wieś, której nazwa pochodzi od słowa "miodowa", przebiegała przed wiekami tzw. Wielka Droga, czyli szlak kupiecki. Podróżnych obsługiwał pobliski, wzmiankowany w XIV w. zajazd.